یک ضربان قلب غیرطبیعی می‌تواند خطر سکته مغزی را افزایش دهد.
فیبریلاسیون دهلیزی (که به آن «AF» یا «AFib» نیز گفته می‌شود) شایع‌ترین نوع ضربان غیرطبیعی قلب است. زمانی که فردی به فیبریلاسیون دهلیزی مبتلا باشد، حفره‌های بالایی قلب یا دهلیزها بسیار سریع و نامنظم می‌تپند (فیبریلاسیون)، بنابراین قلب نمی‌تواند خون را به طور مؤثر به سایر بخش‌های بدن پمپاژ کند.

فیبریلاسیون دهلیزی اغلب به سختی قابل تشخیص است، زیرا ممکن است تنها گاهی رخ دهد و ممکن است هیچ علامتی حس نکنید.
اگر این اختلال با پایش قلب شناسایی شود، قابل درمان است و درمان AFib می‌تواند خطر بروز سکته مغزی دوباره را کاهش دهد.

پایش قلب می‌تواند به پزشک شما کمک کند تا مشخص شود آیا به فیبریلاسیون دهلیزی (AFib) مبتلا هستید یا خیر.
ممکن است از شما خواسته شود برای چند روز یک پایشگر قلب قابل حمل (portable heart monitor) استفاده کنید تا این اختلال شناسایی شود.
در برخی موارد، یک پایشگر قلب طولانی‌مدت قابل کاشت (insertable heart monitor) ممکن است نیاز باشد تا تشخیص دقیق‌تر انجام شود.

اگر فیبریلاسیون دهلیزی (AFib) شناسایی شود، قابل درمان است.
درمان این اختلال می‌تواند خطر بروز سکته مغزی دوباره را کاهش دهد.
پزشک شما می‌تواند روش‌های درمانی مناسب برای جلوگیری از سکته بعدی ارائه دهد، از جمله درمان‌های رقیق‌کننده خون که مانع از تشکیل لخته‌ها می‌شوند.

دسته‌ها: مقاله

0 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

Avatar placeholder

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *